Vertrouwen

Alle begin is moeilijk. Aan elkaar wennen, de huisregels leren kennen, wat wil ze eten? Nooit eerder had ik het huis gedeeld met een kat. Maar Mosji was vastbesloten om er een succes van te maken. Aan haar zou het niet liggen. Zo weinig toegankelijk als zij was geweest in het asiel, zo veel moeite deed ze bij mij thuis om contact met mij te krijgen.

Het maakte niet uit hoe, als ik maar zou begrijpen dat zij dolblij was

De eerste middag dat zij hier in huis was, zal ik nooit vergeten. Nadat ze het huis uitgebreid onderzocht had op eventuele andere huisgenoten, begon ze aan haar missie. Het maakte niet uit hoe, als ik maar zou begrijpen dat zíj dolblij was. Ik werd aan de lopende band geknuffeld, gekopt en bespind. Ook de krabplank was geliefd, een half uur lang liep ze enthousiast tussen ons heen en weer om ons beurtelings te knuffelen. Heel voorzichtig klom zij uiteindelijk op schoot, om zich daar met een zwiepstaart te nestelen. Want spannend was het wel.

Van mij naar de krabplank en weer terug
Van mij naar de krabplank en weer terug

Wij moesten aan elkaar wennen. Zij was er duidelijk aan gewend om bij iemand in huis te wonen. Ik was er duidelijk niet aan gewend om een kat in huis te hebben. Toen ik haar een keer voorzichtig met mijn rechtervoet over haar rug probeerde te aaien (ja wie verzint het ook), schrok zij daar zo van dat ze het volgende moment met al haar klauwen en tanden diep in mijn voet begraven hing. Ik schrok toen ook, waarop zij wegstoof en dekking zocht onder de tafel.

Gaandeweg vonden we een manier om met elkaar samen te leven. Om met elkaar te praten, ook al was het met handen en pootjes. Ik vond haar heel erg leuk, maar begreep haar niet altijd. Zij vond mij heel erg leuk, maar was ook wel eens bang.

Wat een respect heb ik in die periode voor haar gekregen. Zíj was toch immers degene die in een compleet nieuwe omgeving terecht kwam. Die mij helemaal niet kende. Die niet kon weten wat ik met haar zou uithalen. Die helemaal van mij afhankelijk was voor eten, drinken en frisse lucht. Zíj was toch degene die aan alles moest wennen. En toch was zíj ook iedere keer degene die naar mij toekwam om contact te maken. Ook al schrok zij een keer, toch kwam ze weer. Daar kan ik nog wat van leren. 

Leuk dat je er bent! Laat me weten wat je denkt :-).

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.